Hz. Allâh (c.c.) görmek için gözü yaratmış, zararlı bakışlardan korumak için de gözün üzerine perdeler koymuştur ki günâha sebep olacak hâllerde o perdeleri indirmek sûretiyle gözümüzü ve özümüzü zararlı şeylerden muhâfaza etmiş olalım.

Tebe-i tâbiînin büyük fıkıh ve hadis âlimlerinden... Dört yaşında iken hâfızlığını ikmâl etmiş, yedi yaşında iken hadis yazmaya başlamış, kendisinden pek çok hadîs-i şerif rivâyet edilmiş olan Süfyân bin Uyeyne (h. 107-198) rahımehüllah hazretleri şöyle diyor:

İnsan nev'inin en mükemmel ve en sıhhatli bir şekilde devâmı, şüphesiz ki evlilik müessesesiyle mümkündür. Kezâ, dünyanın nizâm ve intizamı, cemiyetlerin-milletlerin huzur ve sükûnü da nikâha bağlıdır.

Türk Güzel Sanatlarından bîr Çeşit kâğıt Bezeme, süsleme sanatı. Bir zamanlar ülkemizde çok yaygın olan bu sanat, günümüzde diğer klasik Türk sanatları gibi unutulmaya yüz tutmuştur.

Kitap sanatlarımız içerisinde (Hatt, tezhip, minyatür, cilt) seçkin bir yeri olan ebrû; Farsça «kaş» mânâsına geldiği gibi, «yüz suyu, namus, şeref» karşılığı terkiplerde de gösterilir. Çağatayca «bulut gibi» demektir ve buluta benzemektedir;

Ebruda kullanılacak malzeme şöyle sıralanabilir :

Sultan Abdülmecid bir gün tebdîl-i kıyâfet eder ve Vezneciler'deki bir dükkana uğrar. O sırada oradan geçmekte olan Nâfiz Paşa uğrayıp alışveriş yapar. Dükkan sâhibi, parayı alırken gülümser. Sultan Abdülmecid sebebini sorar; "Efendimiz" der; "Bu zât, eski mâliye nâzırı Nâfiz Paşa kulunuzdur. Başkaları at ve araba ile geçerken bu nâmûslu zâtın böyle yaya gezmesi hayretimi mucip oldu da onun için tebessüm ettim." Sultan Abdülmecîd, Nâfiz Paşa'nın Maliye Nezâreti'ne tâyînini irâde eder. Bunu duyan zamanın şâirlerinden biri şu kıtâyı söyler:

Sıdk ile devlete hüsn-i hizmet,

Cemil Meriç'ten:
"Kâmus bir milletin hâfızası; yani, heyacanıyla, hassasiyetiyle ve şuuruyla kendisi. Kâmusa uzanan el, nâmusa uzanmıştır. Her mukaddesi yıkan Fransız ihtilali bile, tek mukaddese saygı göstermiştir: Kâmusa... Batı'da cinnet bile terbiyeli! (Kâmus: Bir lisânın bütün kelimelerini, şerh ve tefsirlerini içine alan kitap. Yani, topyekün bir milletin dili.)

Ve devam ediyor:

Ebu Hüreyre ve Ebû Said (r.anhümâ) şöyle rivâyet ediyorlar:
"Bir gün Resûlullâh (s.a.v.) bize ya'z ettiler ve üç defa, "Allâh'a yemin ederim ki" dedikten sonra başlarını eğerek ağladılar. Biz de başımızı eğip ağladık. Ne için yemin ettiğini bilmiyorduk. Sonra başını kaldırdı, yüzünde sevinç ifâdesi vardı. Sanki dünyâlar bizim oldu. Şöyle buyurdu:
"Bir kimse beş vakit namazını kılar, Ramazan orucunu tutar, malının zekâtını verir ve yedi büyük günahtan sakınırsa, onun için cennet kapıları açılır ve 'Selâmetle gir' denilir."

Aile hayatı, içtimaî hayatın temelidir. Aile, ana ve baba ile bunların çocuklarından ibârettir. Bunların karşılıklı bir kısım vazifeleri vardır:

1) Babanın başlıca vazifeleri: Hanımı ile güzel geçinmek, onu himâye etmek, onun nafakasını tedârik ederek kendisine sadâkattan ayrılmamaktır. Hâdîs-i şerîfte; "Sizin hayırlılarınız, kadınları hakkında hayırlı olanınızdır." "Kadınlara ancak kerîm olanlar ikram, leîm (alçak) olanlar da ihânet eder." buyurulmuştur.

Allah Teâlâ Kur'ân-ı Kerîm'de bize, anne-babalanmıza iyilik etmemizi, yaşlandıkları zaman da onlara merhametle davranmamızı emreder. Bilhassa annelerimizin hamilelik süresinde nice güçlüklere göğüs gerdiklerini de bize hatırlatır. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) de; "Allah'ın rızâsı ana-babanın rızâsında, gadabı da anababanın gadabındadır." "Büyük günahların en büyüğü, Allah'a ortak koşmak ve ana-babaya karşı gelmektir" buyurur. Allah'ın Resûlü'nde bizim için güzel bir örnek vardır. Her mevzuda ilk örneğimiz Nebiyy-i Muhterem (s.a.v.)'dir. O halde, onun anneye bakışını bir görelim..

İngiltere'de yayınlanan The Independent
gazetesinde şöyle denilmektedir: "Evlilik ve çocuklar üzerine yapılan bir araştırmada boşanmaları artıran şu iki mühim faktör tesbit edilmiştir: